سال گذشته، ۲۱ گردشگر که برای پیادهروی و زیارت به موستانگ و مانانگ در آن سوی هیمالیا رفته بودند، جان خود را از دست دادند. در میان آنها، ۱۱ نفر هندی، ۶ نفر نپالی، ۲ نفر مالزیایی، ۱ نفر اوکراینی و ۱ نفر شهروند بریتانیایی بودند که به دلیل ارتفاعزدگی در طول سفر خود جان خود را از دست دادند. بیشتر حوادث ارتفاعزدگی در منطقه موکتینات موستانگ رخ داده است.
طبق اعلام اداره پلیس منطقه موستانگ، شش نفر در سال مالی 79/2078 بر اثر ارتفاع زدگی جان خود را از دست دادهاند، در حالی که این رقم در سال مالی 80/2079، 12 نفر بوده است.
به گفته بازرس پلیس، بیشال آدیکاری از اداره پلیس منطقه موستانگ، در سال مالی گذشته ۱۴ نفر به دلیل بیماری ارتفاع جان خود را از دست دادهاند. اکثر جانباختگان زائران هندی بودند که از مکان مذهبی معروف موکتینات بازدید میکردند.
بازرس پلیس آدیکاری گزارش داد که از ۱۴ مورد مرگ، ۱۰ نفر هندی، ۳ نفر نپالی و یک نفر اوکراینی بودهاند. او گفت: «به نظر میرسد تعداد مرگ و میر ناشی از ارتفاعزدگی در موستانگ هر ساله در حال افزایش است.» او افزود: «اخیراً، یک اورژانس در موکتینات راهاندازی شده است تا درمان اولیه و نجات گردشگرانی که دچار ارتفاعزدگی شدهاند را فراهم کند.»
دیباس گورونگ، راهنمای گردشگری، توضیح داد که گردشگران هندی اغلب وقتی با وسیله نقلیه به موکتینات میرسند، دچار ارتفاعزدگی میشوند. او گفت: «هنگام سفر در مناطق کوهستانی، استراحت کردن و صعود تدریجی به ارتفاعات بالاتر مهم است. انتقال ناگهانی از ارتفاعات پایین به ارتفاعات بالا میتواند منجر به ارتفاعزدگی شود. این مشکل در بین گردشگرانی که از موکتینات در موستانگ و دریاچه تیلیچو در مانانگ بازدید میکنند، شایع است.»
گورونگ همچنین خاطرنشان کرد که گردشگران نپالی از دره کاتماندو و مناطق ترای که به دریاچه تیلیچو سفر میکنند، اغلب از بیماری ارتفاع رنج میبرند. او افزود: «کسانی که در طول مسیر پیادهروی میکنند و استراحت میکنند، خطر کمتری برای ابتلا به بیماری ارتفاع دارند، اما کسانی که با ماشین یا موتورسیکلت به سرعت صعود میکنند، با چالشهای بیشتری روبرو هستند.»
موکتینات - ارتفاع ۳۷۱۰ متر از سطح دریا، در حالی که دریاچه تیلیچو در ارتفاع ۴۹۱۹ متری قرار دارد. به گفته گورونگ، بهترین راه برای جلوگیری از بیماری ارتفاع، سازگاری با محیط محلی و استراحت در طول سفر است. او به کوهنوردان توصیه کرد که در یک روز بیش از ۵۰۰ متر ارتفاع نگیرند.
گورونگ تأکید کرد که کوهنوردی باید با سلامت جسمی و روانی و تناسب اندام مناسب انجام شود. او همچنین توصیه کرد که کوهنوردی انفرادی انجام نشود، به خصوص وقتی مقصد جدید یا دور باشد.
او گفت: «کوهپیمایی با راهنما سفر را بسیار آسانتر میکند.» او افزود: «اگر سیاست دولت مبنی بر الزام راهنما برای کوهپیمایی به طور مؤثر اجرا شود، میتواند خطرات را کاهش دهد.»
به گفته او، مقاصد کوهنوردی در منطقه هیمالیای نپال نیاز به صعود به ارتفاعات تا حدود ۶۰۰۰ متر دارند.
گورونگ تأکید کرد که کوهنوردان باید داروها و لوازم ضروری کمکهای اولیه را همراه داشته باشند. از آنجایی که برخی افراد علائم بیماری ارتفاع را در حدود ۳۰۰۰ متر نشان میدهند، او توصیه کرد که استراحت کنند و مسافت زیادی را در یک روز طی نکنند.
دکتر راویرنجان پرادان، پزشک ارشد بیمارستان دائولاگیری، توضیح داد که بیماری ارتفاع میتواند منجر به کاهش سطح اکسیژن بدن شود که میتواند کشنده باشد. او گفت: «بیماری ارتفاع باعث کمبود اکسیژن در بدن میشود که منجر به تجمع مایعات در مغز و ریهها میشود که میتواند منجر به مرگ شود.» در صورت بروز علائم، فرد باید فوراً سفر را متوقف کرده و برای جلوگیری از بیماری ارتفاع به ارتفاع پایینتری برود.
دکتر پرادان در ادامه توضیح داد که علائم بیماری ارتفاع شامل سنگینی سر، حالت تهوع و استفراغ است. او هشدار داد: «بعضی داروها میتوانند به جلوگیری از بیماری ارتفاع کمک کنند، اما حتی با علائم خفیف، پایین آمدن از ارتفاع بسیار مهم است. اگر احتیاط نشود، این وضعیت میتواند شدید شود و اگر امداد و درمان به موقع در دسترس نباشد، میتواند کشنده باشد.»
او همچنین خاطرنشان کرد که گردشگران خارجی، از جمله هندیها، اغلب وقتی بدون هماهنگی مناسب به مناطق مرتفع هیمالیا مانند موکتینات صعود میکنند، دچار بیماری ارتفاع کشنده میشوند. او پیشنهاد داد: «توصیه میشود قبل از عزیمت به موکتینات، یک روز در جومسوم استراحت کنند. هنگام سفر به مناطق مرتفع باید به سلامت توجه ویژهای شود.»
افزایش نگرانکننده مرگ و میر ناشی از ارتفاعزدگی
دکتر راوین کادلیا، رئیس پروژه منطقه حفاظتشده آناپورنا (ACAP)، اشاره کرد که گردشگرانی که دچار ارتفاعزدگی شده بودند، با هلیکوپتر نجات داده شدهاند. او خاطرنشان کرد که دفتر این پروژه از سال گذشته شروع به ثبت سوابق حوادث ارتفاعزدگی کرده است.
دکتر کادلیا توصیه کرد: «هنگام شروع سفرهای طولانی، نباید تنها رفت؛ سفر به صورت گروهی یا با راهنما مهم است. ترجیحاً از طریق یک آژانس کوهنوردی سفر کنید.» او همچنین اطلاع داد که در طول سفرهای منطقه حفاظتشده آناپورنا در سال مالی گذشته، سه گردشگر خارجی بر اثر سقوط جان خود را از دست دادهاند.
او گزارش داد که یک گردشگر سوئدی در کاسکی، یک گردشگر آلمانی در این منطقه و یک گردشگر آمریکایی در مانانگ جان خود را از دست دادهاند. در مورد شهروند سوئدی که در جریان کوهپیمایی ماردی هیمال مفقود شده بود، او اشاره کرد که بقایای انسانی در ماه ژوئیه، هفت ماه پس از حادثه، پیدا شده است.
کوهنوردان خارجی نه تنها به دلیل بیماری ارتفاع، بلکه به دلیل سایر حوادث نیز جان خود را از دست دادهاند. در ماه اکتبر، چارلز کیث دیویس، شهروند ۶۹ ساله آمریکایی، پس از سقوط از صخره در خوترو، واقع در شهرداری روستایی ناسونگ-۳ از مانانگ، در امتداد جاده دومره-بِسیساهار-چامه، درگذشت. به طور مشابه، سال گذشته، ترنس بردی، شهروند بریتانیایی، در مهمانسرا و رستوران جامبالا در متا، واقع در شهرداری روستایی نارپا بهومی-۲، در خواب مرده پیدا شد، همانطور که توسط ACAP (پروژه منطقه حفاظتشده آناپورنا).
در حادثهای دیگر، محمد ریزیم، گردشگر ۳۵ ساله هندی، در منطقه توداندا در شهرک روستایی نگیسیانگ-۹ در امتداد مسیر کوهپیمایی مانانگ-خانگسار-تیلیچو بر اثر ارتفاعزدگی جان باخت. علاوه بر این، هاری آدیکاری ۳۵ ساله اهل فولخارکا در شهرک روستایی گنگا جامونا-۵، دادینگ نیز بر اثر ارتفاعزدگی در شهرک نگیسیانگ-۶ مانانگ جان باخت. طبق سوابق ACAP، رام دانگی از شهرک فرعی گوراهی-۹، دانگ، در مسیر کمپ اصلی تیلیچو درگذشت.
رئیس دفتر حفاظت از منطقه ACAP در مانانگ، ذاب بهادر بوجل، با اشاره به اینکه هم گردشگران و هم راهنمایان به دلیل سهلانگاری در مورد خطرات زیستمحیطی و آب و هوایی در مانانگ جان خود را از دست دادهاند، اظهار داشت: «با توجه به پیچیدگیهای زمین مانانگ، پیادهروی بدون راهنما خطرناک است. برنامهریزی سفر به مانانگ با در نظر گرفتن شرایط آب و هوایی بسیار مهم است.»
او توضیح داد که بیشتر کوهنوردان از طریق دریاچه تیلیچو وارد مانانگ میشوند و قبل از رفتن به موکتینات در موستانگ، از گذرگاه تورونگ لا عبور میکنند. او تأکید کرد که عبور از دریاچه تیلیچو که تقریباً ۵۰۰۰ متر ارتفاع دارد و گذرگاه تورونگ لا که ۵۴۱۶ متر ارتفاع دارد، برای همه چالش برانگیز است.
وینود گورونگ، رئیس انجمن کارآفرینان گردشگری مانانگ، با اشاره به اینکه برخی از گردشگران با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه هیمالیا به کمک نیاز دارند، تأکید کرد که گردشگران و سازمانهای مرتبط باید هنگام سفر از مناطق کمفشار به ارتفاعات بالاتر، از مسائل بهداشتی آگاه باشند.
رئیس گورونگ گفت: «با توجه به آب و هوا و سازگاری تدریجی با محیط محلی، خطر بیماری ارتفاع میتواند به حداقل برسد.»
منطقه حفاظتشده آناپورنا ۷۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و شامل ۸۹ بخش در ۱۶ واحد محلی در سراسر کاسکی، لامجونگ، مانانگ، میاگدی و موستانگ است. این منطقه به دلیل زیبایی طبیعی، تنوع زیستی، سبک زندگی هیمالیایی، تمدن و فرهنگ، مقصدی محبوب برای گردشگران داخلی و بینالمللی است.
در سال مالی گذشته، ۲۲۲,۱۸۰ گردشگر خارجی از ... بازدید کردند. منطقه آناپورنادر میان آنها، ۱۱۷,۸۴۵ نفر از کشورهای آسیایی و ۱۰۴,۲۵۶ نفر از کشورهای دیگر بودند.
طبق گزارش دفتر پروژه، بیشترین تعداد گردشگران بازدیدکننده از این منطقه در چیترا (مارس-آوریل) با ۳۵۲۶۵ بازدیدکننده بوده است، در حالی که کمترین تعداد در شروان (ژوئیه-آگوست) با تنها ۵۴۰۱ بازدیدکننده بوده است.
دکتر کادلیا، رئیس پروژه، خاطرنشان کرد که در سال مالی گذشته در مقایسه با سال مالی قبل، ۲۰۷۹/۸۰، حدود ۵۰،۰۰۰ گردشگر بیشتر از این منطقه بازدید کردهاند.
در آن سال، ۱۷۲,۵۱۰ گردشگر از منطقه آناپورنا بازدید کردند که شامل ۸۹۷۷۷ نفر از کشورهای جنوب آسیا و ۸۲۷۳۳ نفر از سایر کشورها میشد.