W zeszłym roku zmarło 21 turystów, którzy udali się do Mustang i Manang poza Himalaje na trekking i pielgrzymkę. Wśród nich było 11 Hindusów, 6 Nepalczyków, 2 Malezyjczyków, 1 Ukrainiec i 1 obywatel Wielkiej Brytanii, którzy zmarli z powodu choroby wysokościowej podczas podróży. Większość przypadków choroby wysokościowej miała miejsce w rejonie Muktinath w Mustang.
Według Komendy Powiatowej Policji w Mustangu, w roku podatkowym 2078/79 na chorobę wysokościową zmarło sześć osób, a w roku podatkowym 12/2079 na chorobę wysokościową zmarło 80 osób.
Według inspektora policji Bishala Adhikariego z okręgowego biura policji w Mustangu, 14 osób straciło życie z powodu choroby wysokościowej w ostatnim roku fiskalnym. Większość zmarłych to pielgrzymi z Indii odwiedzający słynne miejsce kultu religijnego Muktinath.
Inspektor policji Adhikari poinformował, że 10 z 14 zmarłych to Hindusi, 3 to Nepalczycy, a jeden to Ukrainiec. „Liczba zgonów z powodu choroby wysokościowej w Mustangu wydaje się wzrastać z roku na rok” – powiedział, dodając: „Ostatnio w Muktinath utworzono izbę przyjęć, aby zapewnić wstępne leczenie i ratunek turystom dotkniętym chorobą wysokościową”.
Przewodnik turystyczny Dibas Gurung wyjaśnił, że turyści z Indii często cierpią na chorobę wysokościową, gdy dotrą do Muktinath pojazdami naraz. „Podczas podróży w regionach górskich ważne jest robienie przerw i stopniowe wchodzenie na wyższe wysokości. Nagłe przejścia z niskich na wysokie wysokości mogą prowadzić do choroby wysokościowej” — powiedział. „Ten problem jest powszechny wśród turystów odwiedzających Muktinath w Mustang i jezioro Tilicho w Manang”.
Gurung zauważył również, że turyści z Nepalu z Doliny Kathmandu i regionów Terai, którzy podróżują do jeziora Tilicho, często cierpią na chorobę wysokościową. „Ci, którzy wędrują i robią przerwy w drodze, mają mniejsze ryzyko choroby wysokościowej, ale ci, którzy szybko wspinają się samochodem lub motocyklem, stają w obliczu większych wyzwań” – dodał.
Muktinath – wysokość 3710 m n.p.m., podczas gdy jezioro Tilicho znajduje się na wysokości 4,919 m n.p.m. Według Gurunga najlepszym sposobem na uniknięcie choroby wysokościowej jest dostosowanie się do lokalnego środowiska i robienie przerw w trakcie podróży. Radził trekkerom, aby nie pokonywali wysokości większej niż 500 metrów w ciągu jednego dnia.
Gurung podkreślił, że trekking należy podejmować przy dobrym zdrowiu fizycznym i psychicznym oraz kondycji. Odradzał również samotny trekking, zwłaszcza gdy cel jest nowy lub odległy.
„Wędrówki z przewodnikiem sprawiają, że podróż staje się o wiele łatwiejsza” – powiedział, dodając: „Jeśli polityka rządu wymagająca obecności przewodników podczas wędrówek zostanie skutecznie wdrożona, ryzyko może zostać zredukowane”.
Według niego, miejsca trekkingowe w regionie Himalajów w Nepalu wymagają wspinaczki na wysokość niemal 6,000 metrów.
Gurung podkreślił, że trekkerzy powinni mieć przy sobie niezbędne leki i środki pierwszej pomocy. Ponieważ niektórzy ludzie zaczynają wykazywać objawy choroby wysokościowej na wysokości około 3,000 metrów, radził robić przerwy i nie pokonywać zbyt dużego dystansu w ciągu jednego dnia.
Dr Raviranjan Pradhan, lekarz naczelny szpitala Dhaulagiri, wyjaśnił, że choroba wysokościowa może prowadzić do spadku poziomu tlenu w organizmie, co może być śmiertelne. „Choroba wysokościowa powoduje niedobór tlenu w organizmie, co prowadzi do gromadzenia się płynu w mózgu i płucach, co może skutkować śmiercią” — powiedział. Jeśli pojawią się objawy, należy natychmiast przerwać wędrówkę i zejść na niższą wysokość, aby uniknąć choroby wysokościowej”.
Dr Pradhan wyjaśnił dalej, że objawy choroby wysokościowej obejmują ciężką głowę, nudności i wymioty. „Niektóre leki mogą pomóc w zapobieganiu chorobie wysokościowej, ale nawet przy łagodnych objawach kluczowe jest zejście. Jeśli nie zachowa się ostrożności, stan może stać się poważny, a jeśli nie będzie dostępnej szybkiej pomocy i leczenia, może być śmiertelny” – ostrzegł.
Zauważył również, że zagraniczni turyści, w tym Hindusi, często cierpią na śmiertelną chorobę wysokościową, gdy nagle wkraczają w wysokie regiony Himalajów, takie jak Muktinath, bez odpowiedniej aklimatyzacji. „Zaleca się odpoczynek w Jomsom przez jeden dzień przed udaniem się do Muktinath” – zasugerował. „Szczególną uwagę należy zwrócić na zdrowie podczas podróży w rejony wysokogórskie”.
Alarmujący wzrost zgonów z powodu choroby wysokościowej
Dr Ravin Kadelia, szef Annapurna Conservation Area Project (ACAP), wspomniał, że turyści dotknięci chorobą wysokościową zostali uratowani helikopterem. Zauważył, że biuro projektu zaczęło prowadzić rejestry incydentów choroby wysokościowej od zeszłego roku.
„Rozpoczynając wyprawy na długie dystanse, nie należy iść samemu; ważne jest, aby podróżować w grupie lub z przewodnikiem” – radził dr Kadelia. „Lepiej jest wybrać się na wyprawę za pośrednictwem agencji trekkingowej”. Poinformował również, że podczas wypraw w obszarze ochrony Annapurna w ostatnim roku fiskalnym trzech zagranicznych turystów zginęło w wyniku upadków.
Poinformował, że szwedzki turysta zmarł w Kaski, niemiecki turysta zmarł w tym rejonie, a amerykański turysta zmarł w Manang. W odniesieniu do obywatela Szwecji, który zaginął podczas wędrówki Mardi Himal, wspomniał, że szczątki ludzkie znaleziono w lipcu, siedem miesięcy po incydencie.
Zagraniczni trekkerzy tracili życie nie tylko z powodu choroby wysokościowej, ale także z powodu innych incydentów. W październiku 69-letni obywatel amerykański Charles Keith Davis zmarł po upadku z klifu w Khotro, położonym w Nasong Rural Municipality-3 w Manang, wzdłuż drogi Dumre-Besisahar-Chame. Podobnie w zeszłym roku obywatel brytyjski Terence Brady został znaleziony martwy we śnie w Jambala Guest House and Restaurant w Meta, położonym w Narpa Bhumi Rural Municipality-2, jak donosi CZAPKA (Projekt Obszaru Ochrony Annapurny).
W innym incydencie 35-letni indyjski turysta Mohamad Rizim zmarł na chorobę wysokościową w Todanda w gminie wiejskiej Ngisyang-9 wzdłuż trasy trekkingowej Manang-Khangsar-Tilicho. Ponadto 35-letni Hari Adhikari z Phulkharka w gminie wiejskiej Ganga Jamuna-5, Dhading, również zmarł na chorobę wysokościową w Ngisyang-6 w Manang. Według zapisów ACAP, Ram Dangi z miasta podmetropolitalnego Ghorahi-9, Dang, zmarł w drodze do bazy Tilicho.
Szef ACAP Area Conservation Office w Manang, Dhab Bahadur Bhujel, wspomniał, że zarówno turyści, jak i przewodnicy stracili życie z powodu zaniedbań dotyczących zagrożeń środowiskowych i pogodowych w Manang. Stwierdził: „Biorąc pod uwagę złożony teren Manang, trekking bez przewodnika jest ryzykowny. Ważne jest, aby zaplanować podróż do Manang, biorąc pod uwagę warunki pogodowe”.
Wyjaśnił, że większość trekkerów wchodzi do Manang przez jezioro Tilicho i przekracza przełęcz Thorong La, zanim uda się do Muktinath w Mustang. Podkreślił, że przekroczenie jeziora Tilicho, położonego na wysokości prawie 5,000 metrów, i przełęczy Thorong La, położonej na wysokości 5,416 metrów, jest wyzwaniem dla każdego.
Vinod Gurung, prezes Tourism Entrepreneurs Association Manang, zauważył, że niektórzy turyści potrzebują pomocy, biorąc pod uwagę warunki pogodowe w regionie Himalajów. Podkreślił, że turyści i powiązane organizacje powinny być świadome problemów zdrowotnych podczas podróży z obszarów niskiego ciśnienia na wyższe wysokości.
„Poprzez zwracanie uwagi na pogodę i stopniową aklimatyzację do lokalnego środowiska można zminimalizować ryzyko wystąpienia choroby wysokościowej” – powiedział Prezydent Gurung.
Obszar ochrony Annapurna obejmuje 7,600 kilometrów kwadratowych i obejmuje 89 okręgów w 16 lokalnych jednostkach w Kaski, Lamjung, Manang, Myagdi i Mustang. Ze względu na naturalne piękno, bioróżnorodność, himalajski styl życia, cywilizację i kulturę, obszar ten jest popularnym celem podróży zarówno dla turystów krajowych, jak i zagranicznych.
W ubiegłym roku fiskalnym kraj ten odwiedziło 222,180 XNUMX turystów zagranicznych. Region Annapurna. Spośród nich 117,845 104,256 pochodziło z krajów azjatyckich, a XNUMX XNUMX z innych krajów.
Według biura projektu najwięcej turystów odwiedziło region w Chaitra (marzec-kwiecień) – 35,265 5,401 osób, natomiast najmniej turystów odnotowano w Shrawan (lipiec-sierpień) – zaledwie XNUMX osób.
Szef projektu, dr Kadelia, wspomniał, że w ostatnim roku fiskalnym obszar ten odwiedziło o około 50,000 2079 więcej turystów niż w roku poprzednim, 80/XNUMX.
W tym roku region Annapurny odwiedziło 172,510 89,777 turystów, w tym 82,733 XNUMX z krajów Azji Południowej i XNUMX XNUMX z innych państw.