Wyprawa na Everest

01 kwietnia: Dzień 01: Przylot do Katmandu i transfer do hotelu

Twoja przygoda na Evereście zaczyna się, gdy wylądujesz w tętniącym życiem mieście Kathmandu, bramie do Himalajów. Wysiadając z samolotu poczujesz mieszankę ekscytacji i odrobinę nerwowości, wiedząc, że ta podróż będzie inna niż wszystko, czego doświadczyłeś wcześniej.

Na lotnisku spotkasz innych członków wyprawy i organizatorów, którzy poprowadzą Cię przez tę niesamowitą podróż. Podróż samochodem zabierze Cię do wygodnego zakwaterowania w sercu Thamel, tętniącej życiem dzielnicy znanej z uroczych małych uliczek, tętniących życiem sklepów i ożywionej atmosfery.

Pierwszy dzień to oswojenie się, przystosowanie do nowej strefy czasowej i spacerowanie po ulicach, aby doświadczyć lokalnej kultury. Możesz delektować się tradycyjnymi nepalskimi potrawami i zwiedzać lokalny rynek w poszukiwaniu idealnej pamiątki.

Zakwaterowanie: The Everest Hotel
Posiłki: Nie wliczone

02-03 kwietnia: Dzień 02-03: Przygotowania, odprawy, zakupy i formalności związane z pozwoleniem

Przed rozpoczęciem wspinaczki zespół wspinaczkowy spotyka się na ważnych spotkaniach. Tutaj dowiadują się wszystkiego o wspinaczce, w tym jak zachować bezpieczeństwo, szczegółów na temat trasy, którą przejdą, i co zrobić, jeśli wydarzy się coś nieoczekiwanego.

Każdy musi wiedzieć, co może się wydarzyć i jak sobie z tym poradzić. W tym samym czasie wspinacze kupują cały sprzęt i rzeczy, których jeszcze potrzebują. Są podekscytowani, gdy odbierają te ostatnie rzeczy, które są ważne dla ich bezpieczeństwa i dla powodzenia wspinaczki. Muszą również dokończyć pewne formalności.

Uzyskanie pozwolenia na wspinaczkę jest konieczne, ale może być uciążliwe. Oznacza to wypełnianie formularzy, spotykanie się z władzami górskimi i upewnianie się, że zrobili wszystko, co wymaga prawo. Po otrzymaniu pozwolenia są gotowi, aby rozpocząć wspinaczkę.

Mogą być pewni, że mają pozwolenie na wejście na górę, a zespół jest o krok bliżej rozpoczęcia swojej wielkiej przygody. Dbanie o te szczegóły pomaga zapewnić, że wspinaczka jest bezpieczna i zgodna z zasadami, dzięki czemu mogą rozpocząć wspinaczkę bez martwienia się o dokumenty.

Zakwaterowanie: The Everest Hotel
Wyżywienie: śniadanie

04 kwietnia: Dzień 04: Przejazd do Manthali, lot do Lukli i wędrówka do Phakding (2652 m-4 godz.); nocleg

Podróż na Everest zaczyna się od przejazdu do Manthali, gdzie wspinacze zostawiają za sobą ruchliwe miasto i przyzwyczajają się do spokojnego górskiego otoczenia. Jadą drogami, które pokazują im, jak wygląda wieś i życie lokalne, przygotowując ich do czekającej ich wspinaczki.

Po dotarciu do Manthali wspinacze lecą do Lukli, która słynie z lotniska wysoko w górach i jest punktem wyjścia do wyprawy na Everest. Lot jest krótki i ekscytujący, zapewniając wspinaczom pierwsze doświadczenie na dużej wysokości i niesamowite widoki na Himalaje.

W Lukli wspinacze rozpoczynają marsz do Phakding, po raz pierwszy doświadczając lokalnej kultury i naturalnego piękna tego obszaru. Spacer do Phakding trwa około czterech godzin i jest łagodnym początkiem wędrówki po wysokich miejscach. Prowadzi przez piękne lasy, obok kamieni z modlitwami i obok rzeki Dudh Koshi.

Phakding leży na wysokości 2,652 metrów i jest przyjaznym miejscem, w którym wspinacze zatrzymują się na noc w schronisku, ciesząc się ciepłem i gościnnością rozpoczynającą ich wyprawę w Himalaje.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: śniadanie, obiad, kolacja

05 kwietnia: Dzień 05: Trekking do Namche Bazaar (3440 m – 6 godz.); Wigwam

Wspinacze idą około sześciu godzin z Phakding, aby dotrzeć do Namche Bazaar, wspinając się stromą ścieżką na wysokość 3,440 metrów. Im wyżej, tym powietrze staje się rzadsze, a wędrówka bardziej wymagająca, nawet dla tych, którzy są przyzwyczajeni do pieszych wędrówek. Na wysokich mostach wiszących ścieżka prowadzi ich kilkakrotnie nad rzeką Dudh Koshi, zapewniając im niesamowite widoki w dół rzeki i wokół gór.

Czasami mogą zobaczyć Mount Everest podczas marszu, co ekscytuje ich tym, co ich czeka. Gdy docierają na miejsce, Namche Bazaar wita ich ruchliwą społecznością Sherpów i pięknymi widokami. Obszar ten stanowi centralny węzeł dla wędrowców, oferując zakwaterowanie, restauracje, zakupy i punkty sprzedaży sprzętu.

Namche Bazaar to również niezbędne miejsce dla wspinaczy, aby przyzwyczaić się do dużej wysokości. Robią sobie tutaj przerwę, aby odpocząć i rozejrzeć się po mieście, sprawdzając targi, rozmawiając z lokalnymi Szerpami i poznając historię i kulturę regionu w muzeum.

Schronisko w Namche to ciepłe i przyjazne miejsce do spania, które pomaga wspinaczom odzyskać siły po całodniowej wędrówce i przygotować się do dalszej wspinaczki. Pozostając w Namche, mogą cieszyć się lokalnym życiem i systematycznie przygotowywać się do kolejnej części podróży w kierunku Baza pod Everestem.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

06 kwietnia: Dzień 06: Odpoczynek i aklimatyzacja, zwiedzanie Everest View Hotel (3800 m n.p.m.-3 godz.)

Wspinacze z Namche Bazaar zatrzymują się, aby zaaklimatyzować się do dużej wysokości. Nie tylko odpoczywają; wędrują do Everest View Hotel, który jest bardzo wysoko, na wysokości 3,800 metrów.

Trzygodzinny spacer w górę i z powrotem jest niezbędny, aby przyzwyczaić ciało do górskiego powietrza. Ta wędrówka oferuje fantastyczne widoki na gigantyczne góry, takie jak Everest. Hotel jest znany z tego, że jest wysoko i pozwala wspinaczom wygodnie oglądać góry, co pomaga im przygotować się na bardziej wymagające części wyprawy.

Wycieczka do Everest View Hotel to dobry sposób dla wspinaczy, aby przyzwyczaić się do wysokości. Sprawdzają swoje odczucia na tej nowej wysokości i uczą się najlepszego sposobu poruszania się bez nadmiernego zmęczenia.

Mogą napić się czegoś ciepłego lub zjeść w hotelu, podziwiając jednocześnie niesamowite górskie krajobrazy. Ten dzień poświęcony na odrobinę aktywności i odpoczynku pomaga zapewnić, że wspinacze poradzą sobie z jeszcze wyższymi miejscami później, gdy będą zmierzać w kierunku bazy Everestu.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

07 kwietnia: Dzień 07: Wędrówka do Tyangboche (3850 m-5 godz.); zwiedzanie klasztoru buddyjskiego; nocleg

Wspinacze udają się do Tyangboche, wznosząc się na wysokość 3,850 metrów podczas wędrówki trwającej około pięciu godzin. Ich ścieżka wije się przez piękne lasy i wzdłuż doliny rzeki Imja Khola, a po drodze witają ich oszałamiające widoki na wysokie Himalaje.

Dotarcie do Tyangboche jest wymagające, ale satysfakcjonujące, przede wszystkim ze względu na słynny klasztor, największy w regionie Khumbu. Tutaj wspinacze odpoczywają w domku położonym wśród gigantycznych szczytów górskich.

W Tyangboche wspinacze odwiedzają znany klasztor buddyjski, który jest bogaty w duchowe życie Szerpów i wpływ buddyzmu. Obserwują i uczą się religijnych zwyczajów, czując spokój klasztoru.

To miejsce, w którym wspinacze mogą otrzymać błogosławieństwa za swoją wspinaczkę. Ta wizyta dodaje głębi ich podróży, czyniąc ich czas w Tyangboche wyjątkowym, zanim wyruszą dalej w góry.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

08 kwietnia: Dzień 08: Wędrówka do Dingboche (4350 m-5 godz.); schronisko

Wspinacze wędrują do Dingboche, które znajduje się na wysokości 4,350 metrów, a przejście zajmuje około pięciu godzin. Ta część wspinaczki jest trudniejsza, ponieważ powietrze jest rzadsze, a podłoże bardziej nierówne. Idą przez pola i pastwiska, gdzie pasą się jaki, wspinając się coraz wyżej, mając w zasięgu wzroku gigantyczną górę Ama Dablam.

Szlak prowadzi przez małe wioski i kamienne mury, które chronią pola przed wiatrem i zwierzętami. Kiedy docierają do Dingboche, znajdują wioskę z polami otoczonymi kamiennymi murami i nocują w tamtejszym domku.

Spokojnym miejscem dla wspinaczy, aby zaaklimatyzować się do dużej wysokości jest Dingboche. To dobre miejsce na odpoczynek przed kolejną, bardziej złożoną częścią wspinaczki.

Mogą odpocząć w domku, przyzwyczaić się do wysokiego powietrza i cieszyć się życzliwością miejscowych. Ta przerwa jest dla nich kluczowa, aby nabrać sił i przygotować się na to, co będzie dalej, jak wchodzenie jeszcze wyżej i stawianie czoła surowszej pogodzie.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

09 kwietnia: Dzień 09: Wędrówka do Lobuche (5018 m-4 godz.); schronisko

Wspinacze wędrują przez około cztery godziny z Dingboche, aby dotrzeć do Lobuche, 5,018 metrów nad poziomem morza. Ta wędrówka prowadzi ich głębiej w góry, gdzie grunt jest bardziej jałowy, a powietrze rzadsze. Po drodze widzą pomniki upamiętniające poległych wspinaczy, przypominające im o niebezpieczeństwach wspinaczki na tak dużych wysokościach.

Ścieżka prowadzi ich pod górę po skalistym terenie, obok ogromnego lodowca Khumbu, otoczonego wysokimi szczytami. Kiedy docierają do Lobuche, znajdują małą wioskę z domkami, które oferują im miejsce do odpoczynku i pobytu.

W Lobuche wspinacze robią sobie przerwę, aby przygotować się do ostatniej części wędrówki do bazy pod Everestem. Domki są proste, ale oferują bardzo potrzebne schronienie przed ekstremalnym zimnem. Pobyt w Lobuche jest kluczowy dla przyzwyczajenia się do dużej wysokości.

Mimo że schroniska są puste, wspinaczy łączy silne poczucie przyjaźni, wszyscy mają ten sam cel: dotrzeć do podnóża najwyższej góry świata.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

10 kwietnia: Dzień 10: Odpoczynek w celu aklimatyzacji w Lobuche

Wspinacze zatrzymują się w Lobuche na dzień odpoczynku, aby przyzwyczaić się do dużej wysokości i zapobiec chorobie wysokościowej, ponieważ powietrze tam na górze ma znacznie mniej tlenu. Mogą wybrać się na krótkie, łatwe spacery, aby pozostać aktywnymi bez przemęczania się.

Lobuche zachwyca wyjątkowym pięknem nagiego, skalistego terenu i rozległymi widokami na góry. To miejsce, gdzie wspinacze mają chwilę na zastanowienie się nad tym, czego doświadczyli do tej pory i co ich jeszcze czeka.

Ten dzień odpoczynku w Lobuche daje wspinaczom również szansę na mentalne przygotowanie się do wyprawy do bazy pod Everestem. Relaksują się w domkach, śpią dłużej lub rozmawiają z innymi wspinaczami, wymieniając się historiami i poradami.

Mogą również wykorzystać ten czas na sprawdzenie swojego sprzętu, aby upewnić się, że wszystko jest gotowe. Ta przerwa jest kluczową częścią ich podróży, dając im czas na odpoczynek i psychiczne przygotowanie się do bardziej wymagających części wspinaczki.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

11 kwietnia: Dzień 11: Trekking do Gorakshep (5170m-3 godz.); wigwam

Wspinacze wędrują przez trzy godziny z Lobuche do Gorakshep, 5,170 metrów nad poziomem morza. Ścieżka jest wymagająca, prowadzi przez skały i lód, a kończy się stromym podejściem po dużych kamieniach.

Gorakshep, wietrzne miejsce z niewielką liczbą wygód, to ostatnie miejsce, w którym należy się zatrzymać przed dotarciem do Everest Base Camp. Mimo że jest puste, widoki na lodowiec Khumbu i góry są inspirujące.

Kiedy trekkerzy docierają do Gorakshep, znajdują małe miejsce z kilkoma podstawowymi schroniskami. Te schroniska oferują miejsce, w którym można schronić się przed zimnem, odpocząć i przygotować się na ostatnią część wędrówki do Everest Base Camp.

Pobyt w Gorakshep to kluczowy moment. To miejsce, w którym wspinacze mogą odpocząć, poczuć dumę z tego, jak daleko zaszli i cieszyć się surowym pięknem wokół nich.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

12 kwietnia: Dzień 12: Trekking do bazy pod Everestem (5200 m n.p.m. - 2 godz.), kemping

Wspinacze wspinają się na wysokość 5,200 metrów do Everest Base Camp z Gorakshep, co zajmuje dwie godziny. Spacer jest ekscytujący, ponieważ podążają krawędzią lodowca Khumbu. Chociaż ścieżka nie jest bardzo stroma, jest wyboista i pokryta lodem, co sprawia, że ​​spacer jest trudny.

Dotarcie do bazy to ogromny moment; trekkerzy w końcu mogą stanąć przy Evereście, o którym wielu marzyło. Widzą namioty ustawione na tle ogromnych gór, pokazujące, ile ludzie są w stanie wytrzymać i osiągnąć.

Po dotarciu do bazy wspinacze rozbijają namioty w środku naturalnego piękna Himalajów. Pozostawanie w namiotach na lodowcu jest trudne ze względu na dużą wysokość oraz rozległe obszary lodu i kamieni.

Ale uczucie sukcesu i zachwytu unosi się w powietrzu, ponieważ wszyscy tam dotarli razem do tego odległego miejsca. Noce są mroźne, a niebo jest rozległe i pełne gwiazd, co sprawia, że ​​wszyscy czują głęboką więź z naturą i potężnym Everestem w pobliżu.

Posiłki: Śniadanie, Lunch i Kolacja
Zakwaterowanie: Obóz namiotowy

13 kwietnia – 26 maja: Dzień 13–56: Okres wspinaczki na szczyt Everestu (8,848.86 m), pełne biwakowanie

Wspinaczka na szczyt Mount Everest, który ma 8,848.86 metrów wysokości, jest najbardziej ekscytującą częścią wspinaczki. Wspinacze przygotowują się do tej części, spędzając czas w różnych obozowiskach na górze, aby przyzwyczaić się do dużej wysokości. Czekają na najlepszą pogodę, aby wejść na szczyt.

Wspinaczka odbywa się etapami, przechodząc z jednego obozu do drugiego. Wspinacze często zaczynają wcześnie rano, aby dotrzeć na szczyt, a następnie wracają do niższego obozu, zanim pogoda się pogorszy.

Wspinacze przechodzą przez niebezpieczny lodospad Khumbu, który jest pełen gigantycznych pęknięć i wież lodowych i jest bardzo trudny do przejścia. Po lodospadach docierają do obozów na trasie South Col, która obejmuje obozy I, II i Advanced Base Camp.

W każdym obozie wspinacze robią sobie przerwę, aby oszczędzać energię i obserwować pogodę. Powietrze ma bardzo mało tlenu, więc muszą zużywać więcej tlenu, aby kontynuować wspinaczkę. Szerpowie i przewodnicy rozstawiają namioty i dbają o bezpieczeństwo obozów, aby wspinacze mogli odpocząć i poczuć się lepiej.

Ostatnie podejście jest nieustępliwe. Wymaga ogromnej odwagi i hartu ducha. Droga w górę obejmuje:

• Przejście przez Przełęcz Południową.
• Wspinali się na stromą ścianę Lhotse.
• Robię sobie przerwę przy Balkonu, zanim podejmę ostatnie próby podejścia do Hillary Step, stromej ściany skalnej niedaleko szczytu.
• Wspinacze muszą zachować ostrożność i poruszać się powoli, często w oblodzonych i wietrznych warunkach.

Zdobycie szczytu Everestu jest niesamowite. Wspinacze stoją w najwyższym punkcie na planecie, miejscu, w którym było tylko kilka osób. Ze szczytu mogą zobaczyć całe rozległe Himalaje.

Muszą szybko opuścić to miejsce, gdyż ekstremalne zimno, ryzyko choroby wysokościowej i wyczerpanie sprawiają, że dłuższy pobyt tam jest zbyt niebezpieczny.

Schodzenie z góry jest równie ważne, jak wchodzenie. Wspinacze wracają tą samą drogą, którą przyszli, czując zmęczenie wspinaczką. Schodzenie może być bardziej niebezpieczne niż wchodzenie, ponieważ duża wysokość może sprawić, że poczujesz się chory, a musisz szybko dostać się na niższy teren.

Po powrocie do bazy pakują wszystko, zostawiając miejsce w takim stanie, w jakim je zastali. Wyprawa kończy się spacerem powrotnym przez Dolinę Khumbu, podczas którego wspinacze myślą o fantastycznej wyprawie, która doprowadziła ich do granic możliwości.

Posiłki: Śniadanie, Lunch i Kolacja
Zakwaterowanie: Obóz namiotowy

27 maja: Dzień 57: Zejście do Gorakshep, nocleg w schronisku

Po dotarciu na szczyt Everestu wspinacze rozpoczynają zejście w kierunku Gorakshep, powtarzając te same ścieżki, którymi weszli. Choć mniej wymagająca fizycznie niż wspinaczka, ta podróż w dół wymaga ostrożnej nawigacji przez zmieniający się krajobraz.

Wspinacze muszą zachować ostrożność ze względu na zmęczenie i siłę grawitacji podczas zejścia. Po dotarciu do Gorakshep, położonego na wysokości 5,170 metrów, ukończyli znaczną część podróży powrotnej na niższe wysokości.

Nocleg w Gorakshep pozwala wspinaczom odpocząć i zregenerować się po wyzwaniach. Domki, choć niezbędne, oferują schronienie przed surowymi warunkami atmosferycznymi i zapewniają ciepłe miejsce do regeneracji po wymagającym zejściu.

To okazja, aby zrelaksować zmęczone mięśnie po intensywnym wysiłku fizycznym związanym ze zdobyciem szczytu i zejściem. Dzięki satysfakcji z niezwykłego osiągnięcia i naturalnemu zmęczeniu ciała sen prawdopodobnie nadejdzie szybciej w tym spokojnym otoczeniu Himalajów.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

28 maja: Dzień 58: Wędrówka przez Lobuche (5218 m) do Dingboche (4260 m – 5 godz.), nocleg

Powrót z Gorakshep odbywa się w dół, co ułatwia oddychanie, gdy wspinacze kierują się w obszary z większą ilością tlenu. Trwa pięć godzin i nie jest tak obciążający dla płuc jak wyższe partie wspinaczki, ale trekkerzy nadal muszą uważać na swoje kroki na skalistych ścieżkach.

Przejeżdżając ponownie przez Lobuche, mogą przypomnieć sobie, co zrobili i przez co przeszli, schodząc w dół na przyjaźniejszą górę Dingboche.

W Dingboche wspinacze mogą odpocząć w znanych sobie schroniskach, co sprawia, że ​​czują się bardziej komfortowo po trudnej wędrówce. Schroniska położone powyżej 4,260 metrów oferują świetne miejsce na odpoczynek i złapanie oddechu.

Dingboche jest ciche, z pięknymi widokami na góry, oferując wspinaczom spokojne miejsce do myślenia o ich wyprawie z Everestu. Mogą cieszyć się dobrym nocnym odpoczynkiem w łóżku, zjeść ciepły posiłek i wymienić się historiami z innymi wędrowcami, kończąc dzień w miły sposób.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

29 maja: Dzień 59: Wędrówka do Tyangboche (3860 m-5 godz.), nocleg

Podróż staje się przyjemniejsza, gdy wspinacze schodzą do Tyangboche, 3,860 metrów. Pięciogodzinna wędrówka z Dingboche przynosi ulgę, ponieważ powietrze staje się bogatsze w tlen, a krajobraz zmienia się w bujne lasy alpejskie. Ta część wyprawy łagodzi obciążenie ciała po wyzwaniach wysokościowych, ułatwiając oddychanie i docenianie pięknego otoczenia.

Szlak prowadzi wędrowców przez lasy rododendronów i wkrótce dostrzegą słynny klasztor Tyangboche, duchowy punkt orientacyjny otoczony oszałamiającym widokiem na szczyty Himalajów. Po dotarciu do Tyangboche wędrowcy mogą spodziewać się spokojnej nocy w domku w tej uroczej wiosce.

Klasztor, który jest dobrze znany jako ważny cel religijny, oferuje spokojne otoczenie na tę część wędrówki. Trekkerzy mogą odpocząć i zrelaksować się w domkach w Tyangboche, które zapewniają spokojne i zróżnicowane kulturowo otoczenie dla trekkerów. Trekkerzy mogą zwiedzać tereny klasztoru wieczorem lub cieszyć się gościnnością domku, ładując baterie na resztę zejścia.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

30 maja: Dzień 60: Wędrówka do Namche Bazaar (3440 m-4 godz.), nocleg

Wędrówka do Namche Bazaar, położonego na wysokości 3,440 metrów, zajmuje około czterech godzin. Po dobrym odpoczynku w Tyangboche, trekkerzy rozpoczynają tę podróż z nową energią. W miarę schodzenia powietrze staje się bardziej natlenione, co ułatwia oddychanie. Ścieżka jest otoczona pięknymi alpejskimi lasami i kojącymi dźwiękami rzek, co tworzy spokojną atmosferę.

Po przybyciu do Namche Bazaar znajdziesz przyjazny domek, w którym możesz odpocząć i nabrać sił. To tętniące życiem miasteczko Sherpów jest niezbędne, aby przyzwyczaić się do wyższych wysokości i jest świetnym miejscem do odkrywania lokalnej kultury, robienia zakupów pamiątkowych i delektowania się pysznymi posiłkami. Ponadto będziesz mieć oszałamiające widoki na Himalaje dookoła.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

31 maja: Dzień 61: Wędrówka do Lukli (2840 m-7 godz.)

Podróż do Lukli, położonej na wysokości 2,840 metrów, zajmuje około siedmiu godzin. Gdy trekkerzy przemieszczają się z Namche Bazaar do Lukli, stopniowo schodzą na niższe wysokości, gdzie powietrze jest gęstsze, co ułatwia oddychanie. Szlak oferuje piękne widoki z uroczymi wioskami i bujną scenerią w tle, dzięki czemu wędrówka jest przyjemna.

Kiedy dotrzesz do Lukli, zakończysz swoją górską przygodę, co będzie znaczącym osiągnięciem. Lukla to miejsce, w którym rozpoczynasz i kończysz swoją podróż w regionie Everestu. To czas na relaks, świętowanie specjalnym posiłkiem i docenienie przyjaznej i gościnnej lokalnej społeczności. To spotkanie oznacza zakończenie niesamowitej i niezapomnianej wędrówki.

Zakwaterowanie: Lokalny domek
Posiłki: Śniadanie, Lunch, Kolacja

01 czerwca: Dzień 62: Lot z Lukli do Manthali, przejazd do Katmandu, transfer do hotelu, odprawa przed wyjazdem

Po zakończeniu wędrówki do Namche Bazaar, trekkerzy lecą z Lukli do Manthali. Po raz ostatni zobaczyli góry z góry, co było ekscytujące. Po wylądowaniu w Manthali przesiadają się ze spokojnych gór na przejażdżkę samochodem do Katmandu. Ta podróż samochodem przenosi ich z powrotem do życia w mieście, kończąc trekkingową część ich przygody.

Po dotarciu do Katmandu trekkerzy udają się do swoich hoteli, aby odpocząć po ciężkiej wyprawie. Pobyt w hotelu jest zupełnie inny niż spanie w schroniskach i namiotach na górze. Teraz mogą się zrelaksować i pomyśleć o tym, co zrobili.

Często spotykają się na debriefingu, aby porozmawiać o podróży ze swoimi przewodnikami i ze sobą nawzajem oraz zastanowić się, jak doświadczenie ich zmieniło. To spotkanie pomaga im zakończyć wielką przygodę i zacząć wpasowywać wszystkie nowe wspomnienia i lekcje w codzienne życie.

Zakwaterowanie: The Everest Hotel
Wyżywienie: śniadanie

02 czerwca: Dzień 63: Dzień awaryjny w Katmandu, kolacja pożegnalna

Dzień awaryjny w Katmandu to dzień wolny dla podróżników. Jeśli w ich podróży pojawiły się jakieś opóźnienia, teraz mają czas na relaks lub zwiedzanie miasta. Mogą się zrelaksować, sprawdzić kolorowe życie miejskie lub zobaczyć słynne miejsca w Katmandu. W ostrym kontraście do spokojnych gór, miasto tętni życiem i historią.

Wieczorem odbywa się specjalna kolacja pożegnalna. Wszyscy uczestnicy wyprawy zbierają się po raz ostatni, aby zjeść, omówić swoje doświadczenia i świętować swoje osiągnięcia. To radosny czas z mnóstwem zabawy i dzielenia się historiami. Ta kolacja to idealny sposób na zakończenie podróży. Ludzie żegnają się, wdzięczni za doświadczenie i przyjaźnie, które zawarli.

Zakwaterowanie: The Everest Hotel
Posiłki: Śniadanie i Kolacja

03 czerwca: Dzień 64: Transfer na lotnisko w celu ostatecznego odlotu, zakończenie wycieczki

Wyjazd na lotnisko oznacza koniec pełnej przygód podróży pełnej wyzwań, sukcesów i niezapomnianych chwil. Podróżni, kierując się do terminalu, niosą ze sobą nie tylko bagaż, ale także wspomnienia zapierających dech w piersiach widoków górskich, poczucie spełnienia z każdym krokiem i przyjaźnie nawiązane pośród wspaniałości Himalajów.

To mieszanka uczuć żegnających ten wyjątkowy region Ziemi. Oznacza to zakończenie podróży, która wystawiła na próbę zarówno ciało, jak i umysł, a jednocześnie otworzyła serca i umysły na naturalne piękno otoczenia. Uświadomienie sobie, że przemierzyłeś te słynne krajobrazy, dowiedziałeś się o kulturze Szerpów i byłeś świadkiem wspaniałości najwyższych szczytów świata, pokazuje siłę ludzkiego ducha.

To moment, w którym spoglądamy wstecz z czułością, ale to także początek nowego rozdziału, wypełnionego cenionymi wspomnieniami i pragnieniem eksploracji nowych horyzontów. Koniec tej podróży to początek dożywotniej więzi z majestatycznymi górami i ich trwałym wpływem na duszę podróżnika.

Wyżywienie: śniadanie