Noong nakaraang taon, pumanaw ang 21 turista na pumunta sa Mustang at Manang sa kabila ng Himalayas para sa trekking at pilgrimage. Kabilang sa mga ito, 11 ay Indians, 6 Nepalese, 2 Malaysians, 1 Ukrainian, at 1 British citizen na namatay dahil sa altitude sickness sa kanilang paglalakbay. Karamihan sa mga insidente ng altitude sickness ay naganap sa Muktinath area ng Mustang.
Ayon sa District Police Office Mustang, anim na tao ang namatay dahil sa altitude sickness noong fiscal year 2078/79, habang 12 tao ang namatay dahil sa altitude sickness noong fiscal year 2079/80.
Ayon kay Police Inspector Bishal Adhikari mula sa District Police Office, Mustang, 14 katao ang namatay dahil sa altitude sickness noong nakaraang taon ng pananalapi. Karamihan sa mga namatay ay mga Indian pilgrim na bumibisita sa sikat na relihiyosong lugar ng Muktinath.
Iniulat ni Police Inspector Adhikari na 10 sa 14 na namatay ay Indian, 3 ay Nepali, at isa ay Ukrainian. "Ang bilang ng mga namamatay dahil sa altitude sickness sa Mustang ay tila tumataas bawat taon," sabi niya, at idinagdag, "Kamakailan lamang, isang emergency room ang nai-set up sa Muktinath upang magbigay ng paunang paggamot at pagsagip para sa mga turista na apektado ng altitude sickness."
Ipinaliwanag ng tourist guide na si Dibas Gurung na ang mga turistang Indian ay kadalasang nakakaranas ng altitude sickness kapag sila ay nakarating sa Muktinath sakay ng sasakyan nang sabay-sabay. “Kapag naglalakbay sa bulubunduking rehiyon, ang pagpapahinga at unti-unting pag-akyat sa matataas na lugar ay mahalaga. Ang mga biglaang paglipat mula sa mababa hanggang sa matataas na lugar ay maaaring humantong sa altitude sickness," aniya. "Ang problemang ito ay laganap sa mga turistang bumibisita sa Muktinath sa Mustang at Tilicho Lake sa Manang."
Nabanggit din ni Gurung na ang mga turistang Nepalese mula sa Kathmandu Valley at mga rehiyon ng Terai na naglalakbay sa Tilicho Lake ay kadalasang dumaranas ng altitude sickness. "Ang mga naglalakbay at nagpapahinga sa daan ay may mas mababang panganib ng altitude sickness, ngunit ang mga mabilis na umaakyat sa pamamagitan ng kotse o motorsiklo ay nahaharap sa mas malalaking hamon," dagdag niya.
Muktinath – isang altitude na 3710m above sea level, habang ang Tilicho Lake ay nasa taas na 4,919 metro. Ayon kay Gurung, ang pinakamahusay na paraan upang maiwasan ang altitude sickness ay ang umangkop sa lokal na kapaligiran at magpahinga sa panahon ng paglalakbay. Pinayuhan niya ang mga trekker na huwag umakyat ng higit sa 500 metro sa altitude sa isang araw.
Binigyang-diin ni Gurung na ang trekking ay dapat gawin nang may magandang pisikal at mental na kalusugan at fitness. Pinayuhan din niya na huwag mag-solo trekking, lalo na kung bago o malayo ang destinasyon.
"Ang paglalakbay na may gabay ay ginagawang mas madali ang paglalakbay," sabi niya, at idinagdag, "Kung ang patakaran ng gobyerno na nangangailangan ng mga gabay para sa trekking ay epektibong ipinatupad, maaari itong mabawasan ang mga panganib."
Ayon sa kanya, ang mga destinasyon ng trekking sa rehiyon ng Himalayan ng Nepal ay nangangailangan ng pag-akyat ng hanggang halos 6,000 metro ang taas.
Binigyang-diin ni Gurung na ang mga trekker ay dapat magdala ng mga mahahalagang gamot at suplay ng pangunang lunas. Dahil ang ilang mga tao ay nagsimulang magpakita ng mga sintomas ng altitude sickness sa humigit-kumulang 3,000 metro, pinayuhan niya na magpahinga at huwag sumaklaw ng masyadong malayo sa isang araw.
Ipinaliwanag ni Dr. Raviranjan Pradhan, ang punong manggagamot sa Dhaulagiri Hospital, na ang altitude sickness ay maaaring humantong sa pagbaba sa antas ng oxygen ng katawan, na maaaring nakamamatay. "Ang altitude sickness ay nagdudulot ng kakulangan ng oxygen sa katawan, na humahantong sa akumulasyon ng likido sa utak at baga, na maaaring magresulta sa kamatayan," sabi niya. Kung lumitaw ang mga sintomas, dapat na agad na ihinto ng isa ang paglalakbay at bumaba sa mas mababang altitude upang maiwasan ang altitude sickness."
Ipinaliwanag pa ni Dr. Pradhan na ang mga sintomas ng altitude sickness ay kinabibilangan ng mabigat na ulo, pagduduwal, at pagsusuka. "Ang ilang mga gamot ay maaaring makatulong na maiwasan ang altitude sickness, ngunit kahit na may banayad na mga sintomas, napakahalaga na bumaba. Kung ang pag-iingat ay hindi gagawin, ang kondisyon ay maaaring maging malubha, at kung ang napapanahong pagsagip at paggamot ay hindi magagamit, ito ay maaaring nakamamatay," babala niya.
Nabanggit din niya na ang mga dayuhang turista, kabilang ang mga Indian, ay madalas na dumaranas ng nakamamatay na altitude sickness kapag sila ay biglang umakyat sa matataas na rehiyon ng Himalayan tulad ng Muktinath nang walang wastong acclimatization. "Ito ay ipinapayong magpahinga sa Jomsom para sa isang araw bago magtungo sa Muktinath," iminungkahi niya. "Dapat na bigyan ng espesyal na pansin ang kalusugan kapag naglalakbay sa mga lugar na mataas ang altitude."
Nakaka-alarmang Pagtaas sa Altitude Sickness Death
Binanggit ni Dr. Ravin Kadelia, ang pinuno ng Annapurna Conservation Area Project (ACAP), na ang mga turistang apektado ng altitude sickness ay nailigtas ng helicopter. Nabanggit niya na ang opisina ng proyekto ay nagsimulang mag-imbak ng mga talaan ng mga insidente ng pagkakasakit sa altitude mula noong nakaraang taon.
“Kapag nagsisimula sa malayuang paglalakbay, hindi dapat mag-isa ang isa; mahalagang maglakbay nang grupo o may gabay,” payo ni Dr. Kadelia. "Mas mainam na maglakbay sa isang ahensya ng trekking." Ipinabatid din niya na sa mga paglalakbay sa Annapurna Conservation Area noong nakaraang taon ng pananalapi, tatlong dayuhang turista ang namatay dahil sa talon.
Iniulat niya na isang Swedish na turista ang namatay sa Kaski, isang German na turista ang namatay sa lugar na ito, at isang American tourist ang namatay sa Manang. Tungkol sa Swedish citizen na nawawala sa Mardi Himal trek, binanggit niya na ang mga labi ng tao ay natagpuan noong Hulyo, pitong buwan pagkatapos ng insidente.
Namatay ang mga dayuhang trekker hindi lamang dahil sa altitude sickness kundi pati na rin sa iba pang insidente. Noong Oktubre, namatay ang 69-anyos na American citizen na si Charles Keith Davis matapos mahulog sa bangin sa Khotro, na matatagpuan sa Nasong Rural Municipality-3 ng Manang, sa kahabaan ng Dumre-Besisahar-Chame road. Katulad nito, noong nakaraang taon, ang British citizen na si Terence Brady ay natagpuang patay sa kanyang pagtulog sa Jambala Guest House and Restaurant sa Meta, na matatagpuan sa Narpa Bhumi Rural Municipality-2, tulad ng iniulat ng ISANG SUMBRERO (Annapurna Conservation Area Project).
Sa isa pang insidente, namatay ang 35-anyos na turistang Indian na si Mohamad Rizim dahil sa altitude sickness sa Todanda sa Ngisyang Rural Municipality-9 sa kahabaan ng Manang-Khangsar-Tilicho trekking route. Bukod pa rito, namatay din ang 35-anyos na si Hari Adhikari mula sa Phulkharka sa Ganga Jamuna Rural Municipality-5, Dhading, dahil sa altitude sickness sa Ngisyang-6 ng Manang. Ayon sa mga tala ng ACAP, si Ram Dangi mula sa Ghorahi Sub-metropolitan City-9, Dang, ay namatay habang patungo sa Tilicho Base Camp.
Binanggit ng hepe ng ACAP Area Conservation Office sa Manang, Dhab Bahadur Bhujel, na kapwa turista at guide ang nasawi dahil sa kapabayaan hinggil sa panganib sa kapaligiran at panahon sa Manang. Pahayag niya, “Dahil sa masalimuot na terrain ng Manang, delikado ang trekking na walang guide. Mahalagang planuhin ang paglalakbay sa Manang sa pamamagitan ng pagsasaalang-alang sa mga kondisyon ng panahon.”
Ipinaliwanag niya na karamihan sa mga trekker ay pumapasok sa Manang sa pamamagitan ng Tilicho Lake at tumatawid sa Thorong La Pass bago tumungo sa Muktinath sa Mustang. Binigyang-diin niya na ang pagtawid sa Tilicho Lake, na matatagpuan sa halos 5,000 metro, at Thorong La Pass, sa taas na 5,416 metro, ay mahirap para sa lahat.
Vinod Gurung, presidente ng Tourism Entrepreneurs Association Manang, nabanggit na ang ilang mga turista ay nangangailangan ng tulong sa pagsasaalang-alang sa kondisyon ng panahon ng rehiyon ng Himalayan. Binigyang-diin niya na ang mga turista at mga kaugnay na organisasyon ay dapat magkaroon ng kamalayan sa mga isyu sa kalusugan kapag naglalakbay mula sa mga lugar na may mababang presyon patungo sa matataas na lugar.
"Sa pamamagitan ng pagbibigay pansin sa lagay ng panahon at unti-unting pag-acclimatize sa lokal na kapaligiran, ang panganib ng altitude sickness ay maaaring mabawasan," sabi ni Pangulong Gurung.
Ang Annapurna Conservation Area ay 7,600 square kilometers at may kasamang 89 na ward sa 16 na lokal na unit sa buong Kaski, Lamjung, Manang, Myagdi, at Mustang. Dahil sa likas na kagandahan, biodiversity, pamumuhay ng Himalayan, sibilisasyon, at kultura, ang lugar ay isang sikat na destinasyon para sa parehong mga domestic at internasyonal na turista.
Sa nakaraang taon ng pananalapi, 222,180 dayuhang turista ang bumisita sa Rehiyon ng Annapurna. Kabilang sa mga ito, 117,845 ay mula sa mga bansa sa Asya, habang 104,256 ay mula sa ibang mga bansa.
Ayon sa project office, pinakamaraming turista ang bumisita sa rehiyon sa Chaitra (Marso-Abril) na may 35,265 na bisita, habang ang pinakamababa ay sa Shrawan (Hulyo-Agosto) na may 5,401 na bisita lamang.
Binanggit ng Project Chief na si Dr. Kadelia na humigit-kumulang 50,000 mas maraming turista ang bumisita sa lugar noong nakaraang taon ng pananalapi kumpara sa nakaraang taon, 2079/80.
Noong taong iyon, 172,510 turista ang bumisita sa rehiyon ng Annapurna, kabilang ang 89,777 mula sa mga bansa sa Timog Asya at 82,733 mula sa ibang mga bansa.